Gahate Nepal: een nieuw perspectief

De gezondheidspost is in feite méér dan een medische post. Het opzet wordt omschreven als volgt: Met de oprichting van een permanente medische hulppost zou worden voorzien in de mogelijkheid om toezicht te houden op de gezondheidstoestand van de bevolking , zouden aan kinderen en volwassenen de primaire gezondheidszorgen worden verstrekt en g ratis de meest noodzakelijke geneesmiddelen worden bezorgd. Bovendien en misschien op de eerste plaats zou de hulppost een basisopvoeding geven in gezondheidszorg: zowel wat betreft hygiëne en sanitair als wat betreft overdraagbaarheid van ziektes en de nood aan en de zorg voor veilig drinkbaar water . De post zelf zou dan ook worden bemand door een verantwoordelijke die in en voor de plaatselijke gemeenschap optreedt als maatschappelijk werker, door een verpleegster, die de medische kant voor haar rekening neemt en door een helper die instaat voor het onderhoud en deels ook voor de registratie. De geëngageerde ploeg zoa...

In de loop van 2011 gingen we van start en enkele maanden en een aantal contacten met de initiatiefnemers (Dr Hari Lamsal en Dhr Dilli Koirala) later, stond het project op papier en begon de zoektocht naar de broodnodige financiële middelen, want, mailde Dr Lamsal ons: “ We have managed land and immediately after getting green signals of fund for the payment of employees we will start construction of its physical infrastructures and hire employees”. De grond, nodig voor het optrekken van de medische post, was er dus al, maar voor dat ‘verwerven van het salaris van de bedienden’ rekenden zij op ons. We opteerden er voor om   in de tewerkstelling van een aantal Nepalese mensen te voorzien, en pas dán te investeren in de materiële infrastructuur. We trokken onze stoute schoenen aan en contacteerden een aantal familieleden, vrienden en organisaties (clubs). Sommigen daarvan zegden ons hun steun toe en zullen het hoe en wat bekijken of bespreken. Een aantal van hen kwamen in actie, ...

November 2010 Bij onze (Hilde en Werner) terugkeer van een trekking in de  Arunvallei, één van de armste streken van Nepal, ontmoeten we bij toeval (?) Dr Hari Lamsal, een doctor in de Physiotherapie. Hij heeft in Kathmandu een klein ziekenhuis 'Sahara Care Home' uit de grond gestampt en is zelf pas terug van een bezoek aan dezelfde streek. Hij is er getroffen door het feit dat de regio Bohjpur en zijn geboortedorp Gahate, nog even achtergesteld en vergeten zijn als toen hij er dertig jaar geleden vertrok. Er zijn nog altijd geen wegen, geen brug over de Arunrivier, enkel een gebrekkig lager onderwijs en totaal gebrek aan medische- en gezondheidsvoorzieningen. Toch gaat het hier om een centrumdorp van een streek die zowat 3 à 5.000 mensen telt, waaronder een groot aantal kinderen. Vooral het ontbreken van gezondheidsvoorzieningen houdt hem bezig en blijkbaar werkt dit aanstekelijk want we beloven om hem te helpen. In eerste instantie zouden we proberen het sa...